Η Αθλήτρια της DüsseldorferSC Αναστασία Καράκεβα απαντά σε ερωτήσεις της ΟΝΝΕΔ

Η Αναστασία Καρακεβά είναι αθλήτρια πόλο και αγωνίζεται εδώ και δύο χρόνια στη
γερμανική DüsseldorferSC. Δέχθηκε να μίλησε για την ενασχόλησή της με το πόλο, τις διαφορές μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού, την προοπτική επιστροφής της στην Ελλάδα, αλλά και την πολιτική της δραστηριοποίηση.

Η ΟΝΝΕΔ, έκανε σύνδεση μέσω skype και επικοινώνησε μαζί της.

-Καλησπέρα Αναστασία. Θα θέλαμε να σε γνωρίσουμε και να μας πεις σύντομα, λίγα πράγματα για εσένα.
-Καλησπέρα και από εμένα και σας ευχαριστώ για την τιμή! Γεννήθηκα λοιπόν στην
Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσα εκεί. Στα 18 μου έφυγα Τρίκαλα για σπουδές. Είμαι
τελειόφοιτη του ΤΕΦΑΑ Τρικάλων με ειδικότητα στην κολύμβηση. Εδώ και σχεδόν 2 χρόνια
ζω και κατοικώ στην Γερμανία.

-Το πόλο πως προέκυψε; Είχες φανταστεί όταν ξεκινούσες πως θα έκανες
πρωταθλητισμό;
-Από μικρή οι γονείς μου με παρακινούσαν να ακολουθήσω κάποιο άθλημα, μου έμαθαν να
κάνω την γυμναστική τρόπο ζωής. Ξεκίνησα όπως πολλά κορίτσια με ενόργανη γυμναστική.
Μου άρεσε αλλά λόγω άσχημου τραυματισμού ο γιατρός μου με κατευθύνει στο κολύμπι
για σωστή ανάπτυξη του σώματος και για να βοηθήσει στην επούλωση του. Εκεί άρχισα να
ανακαλύπτω ότι το νερό είναι το στοιχείο μου. Κολυμπούσα 6 χρόνια στον Ηρακλή. Αλλά
για εμένα το κολύμπι είχε ένα όριο. Οπότε δοκίμασα για 3 χρόνια κάτι διαφορετικό όπως
το Tae-kwon-do. Μου άρεσε σαν άθλημα γιατί είχε ένταση, αλλά δεν ήταν στο νερό!
Τελικά, παρακολουθώντας τον αδερφό μου στις προπονήσεις του, στην υδατοσφαίριση,
ανακαλύπτω ένα νέο για τα τότε δεδομένα άθλημα το οποίο μου κίνησε τόσο πολύ το
ενδιαφέρον που είπα στον εαυτό μου ότι θέλω να παίξω πόλο. Και αυτό αρκούσε. Έτσι
ξεκίνησα πάλι στην οικογένεια του Ηρακλή, τότε στα καλύτερα του η υδατοσφαίριση (Α1).
Πλέον παίζω στην ομάδα του Ντίσελντορφ (DüsseldorferSC) , Γερμανία για 2η χρόνια.

-Πες μας τι διαφορές βλέπεις στην αντιμετώπιση και τη διαχείριση του αθλήματος μεταξύ
Ελλάδας και Γερμανίας, τόσο από την πλευρά των ανθρώπων αλλά και του κράτους.
-Η αλήθεια είναι ότι όσο χαμηλό είναι το επίπεδο υδατοσφαίρισης στην Γερμανία, τόσο
υψηλές είναι οι συνθήκες προπόνησης και υποδομών. Η κάθε ομάδα έχει τις απαραίτητες
συνθήκες προπόνησης, τον απαραίτητο εξοπλισμό σε όποια κατηγορία και να παίζει. Στην
Ελλάδα τα προβλήματα ήταν και είναι πολλά θεωρώ. Παραδείγματος χάρη, δεν είχαμε
χώρο στην πισίνα να κάνουμε την προπόνησή μας. Δεν είχαμε τον κατάλληλο χώρο για
γυμναστική εκτός νερού ή τα όργανα για γυμναστήριο.

-Πως σου φαίνεται η κατάσταση γενικότερα στην Ελλάδα; Τι θα ήθελες να αλλάξει
προκειμένου να γυρίσεις;
-Πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν ώστε οι νέοι άνθρωποι να μείνουν στην Ελλάδα ή να
γυρίσουν πίσω. Στο δικό μου επάγγελμα όμως σημαντικό είναι τόσο η αμοιβή όσο και η
αποδοχή του γυναικείου φύλου. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα υπάρχουν επαγγέλματα που
αμφισβητούν το γυναικείο φύλο. Όπως επίσης σε επαγγέλματα όπως αυτό, υπάρχει η
αμφισβήτηση προς τους νέους προπονητές λόγω ηλικίας, ότι είμαστε μικροί σε ηλικία και
δεν έχουμε την κατάλληλη εμπειρία.

-Συμφωνώ στο ότι δεν έχουμε αποκτήσει την
κατάλληλη εμπειρία και λογικό μάλιστα, αλλά πως ένας νέος άνθρωπος θα αποκτήσει την
κατάλληλη εμπειρία όταν δεν του το “επιτρέπουν”;

-Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι
φανερά δυσάρεστη, ειδικότερα για την δική μου γενιά που πληρώνει λάθη του
παρελθόντος και δυστυχώς δεν αλλάζει τίποτα για εμάς, γι αυτό άλλωστε και τόσος νέος
κόσμος έχει εγκαταλείψει πλέον την Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή.

-Για το μέλλον τι σκέφτεσαι; Ποιες είναι οι επαγγελματικές προοπτικές για έναν
επαγγελματία αθλητή όταν σταματάει να αγωνίζεται;
-Για το μέλλον μου έχω πολλούς στόχους, τους οποίους επιτυγχάνω σιγά σιγά με τον καιρό.
Κύριος και βασικός στόχος για εμένα είναι η προπονητική στο πόλο. (Είμαι αφοσιωμένη
εκεί ενώ παράλληλα κάνω και άλλα πράγματα όπως το Baby-Swimming. Στην Γερμανία
είναι εύκολο να ακολουθήσει κάνεις το επάγγελμα που θέλει. Τι εννοώ; Εάν είσαι σωστός
στις υποχρεώσεις σου και αγαπάς αυτό που κάνεις, προχωράς πάντα μπροστά. Όσον
αφορά τις προοπτικές ενός επαγγελματία αθλητή στην Γερμανία: δεν υπάρχουν καθαρά
επαγγελματίες αθλητές τουλάχιστον στην Γερμανία. Στις άλλες χώρες δεν γνωρίζω.
Παράλληλα με τον πρωταθλητισμό οι αθλητές σπουδάζουν ή εργάζονται στο επάγγελμα
που έχουν επιλέξει σε συνδυασμό με τις προπονήσεις. Οπότε ακόμα και αν κάποια στιγμή
πάψει να είναι ενεργός αθλητής έχει το άλλο επάγγελμα που επέλεξε. Η Ελλάδα βέβαια
δεν απέχει και πολύ από το συγκεκριμένο “σκηνικό”. Η διαφορά όμως με την Γερμανία
είναι ότι το “επιβάλλουν” να σπουδάσεις ή να εργάζεσαι παράλληλα με το άθλημα που
κάνεις.

-Θα ήθελες να εκπροσωπήσεις την Ελλάδα σε μια παγκόσμια διοργάνωση, πχ
συμμετέχοντας στην Εθνική Πόλο; Τι σημαίνει για σένα το να αγωνίζεσαι κάτω από την
Ελληνική Σημαία;
-Πριν φύγω Τρίκαλα για σπουδές με καλούσαν στα κλιμάκια συχνά. Σαφώς έπρεπε να
επιλέξω αν ήθελα να σπουδάσω ή να συνεχίσω στο πόλο επαγγελματικά όμως. Παρ όλα
αυτά σαφώς και θα ήταν η μεγαλύτερη τιμή για εμένα να εκπροσωπήσω την χώρα μου σε
μια διοργάνωση με την εθνική φορώντας το εθνόσημο. Από τις πιο σημαντικές στιγμές της
ζωής μου θα ήταν. Και αν δεν τα κατάφερα σαν αθλήτρια, ίσως τα καταφέρω μελλοντικά
σαν προπονήτρια. Πότε δεν ξέρεις που μπορείς να φτάσεις.

-Με την πολιτική ασχολείσαι; Παρακολουθείς τις εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη;
-Ναι ασχολούμαι ενεργά με την πολιτική, ακόμα και αν δεν βρίσκομαι εντός συνόρων. Στην
Ελλάδα είμαι μέλος της γραμματείας αθλητισμού της ΟΝΝΕΔ, ύστερα από πρόσκληση του
τομεάρχη αθλητισμού Αλεβίζου Τρουπάκη και έχουμε μια άριστη συνεργασία.
Παρακολουθώ τις εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και μπορώ να πω μετά
βεβαιότητας ότι η ΟΝΝΕΔ εκπροσωπεί επάξια τους νέους σε όλους τους τομείς της
πολιτικής και είναι πάντα σε ετοιμότητα.

-Πως βλέπεις τη συμμετοχή των νέων στην πολιτική;
-Η συμμετοχή των νέων είναι μεγάλη ειδικά στην ΟΝΝΕΔ αλλά σας ευχαριστώ πολύ που
μου κάνετε αυτή την ερώτηση διότι θέλω να πω στους νέους να ενεργοποιηθούν
περισσότερο στην πολιτική γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε να βελτιωθεί η
Ελλάδα μας, με οποιοδήποτε τρόπο. Το να παραμένουν αμέτοχοι δυσκολεύει τα πράγματα
και τα χειροτερεύει όλο και περισσότερο. Όσο περισσότεροι τόσο πιο μεγάλη η δύναμή
μας.

-Τι πρέπει να αλλάξει για να τους φέρουμε πίσω, να τους κάνουμε να συμμετέχουν ξανά;
-Ο μόνο τρόπος για να επιστρέψουν οι νέοι από το εξωτερικό πιστεύω είναι εάν δοθούν
ευκαιρίες για δουλειές και βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο της Ελλάδας. Αλλά ακόμα και να
δοθούν οι θέσεις εργασίας θα πρέπει κατ’ επέκταση να είναι βιώσιμες οι συνθήκες
διαβίωσης. Το γεγονός ότι έχει κάποιος εργασία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει την
οικονομική δυνατότητα για να ζήσει ανθρώπινα. Οπότε όλα αυτά είναι μια αλυσίδα όπου
το ένα εξαρτάται από το άλλο.

-Υπάρχει κάτι που θέλεις να πεις στους συνομήλικους σου στην Ελλάδα;
-Ναι έχω να πω στους νέους: να μην τα παρατάνε εύκολα, να προσπαθούν για το καλύτερο
για τον εαυτό τους πάνω απ’ όλα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να πάει μπροστά η ζωή τους. Και,
αν μη τι άλλο, να ασχολούνται με αυτό που αγαπάνε και τους κάνει να νιώθουν
ευτυχισμένους. Εκεί κρύβεται το μυστικό για την επιτυχία!