Ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος στην πλούσια ταινιοθήκη του διαθέτει εξαιρετικές πολιτικές κωμωδίες των Ψαθά και Σακελλάριου. Παρόλο που έχουν περάσει περισσότερα από πενήντα χρόνια, αυτές συνεχίζουν να είναι επίκαιρες και μάλιστα περισσότερο από ποτέ.

Ζητείται ψεύτης, η κλασική κωμωδία του 1961 που καυτηριάζει τις πελατειακές σχέσεις πολιτικών και ψηφοφόρων, ο εξαιρετικός Ντίνος Ηλιόπουλος προσλαμβάνεται ως ιδιαίτερος του πολιτικού Παντελή Ζέρβα με μόνο σκοπό να λέει ψέματα στους ψηφοφόρους που πλησιάζουν τον βουλευτή για το ρουσφέτι. Βέβαια στην σημερινή πραγματικότητα δεν χρειάζεται κάποιος παρόμοιος ρόλος καθώς ο πρωθυπουργός μας τυγχάνει να έχει απίστευτο ταλέντο στο ψέμα, κάνοντας την κλασική κωμωδία να υστερεί στην πραγματικότητα, ειδικά αν αναλογιστούμε και το ταλέντο του κυβερνητικού εταίρου ο οποίος εδώ και τέσσερα χρόνια παραιτείται.

Η δεύτερη ταινία που μου έρχεται στο μυαλό, με αφορμή μάλιστα και την επίσκεψη της Καγκελαρίου Ανγκέλα Μέρκελ, δεν είναι άλλη από το «Ξύπνα Βασίλη» του 1969.

Στην ταινία με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κωνσταντίνου ο οποίος ήταν ένας χαμηλόμισθος υπάλληλος δεξιών πεποιθήσεων, με το όνομα Βασίλης  πιστεύει πως θα γίνει πλούσιος με το λαχείο. Ο Συνάδελφος του που ενσαρκώνει ο Αλέκος Αλεξανδράκης, έχει εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές απόψεις και βρίσκεται συχνά σε διαπληκτισμό με την αφεντικίνα του, την μεγάλη Τασώ Καββαδία. Ο Αλεξανδράκης παντρεύεται την επίσης αριστερών πεποιθήσεων αδελφή του πρωταγωνιστή την οποία υποδύεται η Έλενα Ναθαναήλ. Πείθουν τον Κωνσταντίνου να σταματήσει να παίρνει λαχεία, ωστόσο μια και μοναδική φορά πήρε λαχείο ο Αλαξανδράκης του και το κερδίζει, κάτι που τον έστειλε στο ψυχιατρείο νομίζοντας πως είναι κόκορας. Όταν γίνεται καλά και πάει να συναντήσει τους οικείους του, βλέπει να κάνουν δεξίωση με εκλεκτή καλεσμένη την πρώην αφεντικίνα του, την Τασώ Καββαδία για την οποία πλέον ο Αλεξανδράκης μιλάει με τα καλύτερα λόγια, βλέποντας αυτές τις σκηνές ο πρωταγωνιστής ξανά τρελαίνεται.

Θα σας πω πως μεταφράζεται αυτή η ταινία στο μυαλό μου, η Ανγκέλα Μέρκελ ως η Τασώ Καββαδία χαίρει την καλύτερη υποδοχή από τον Αλεξανδράκη – Τσίπρα, σε πλήρη αντίθεση με τις παλαιότερες πεποιθήσεις του που ξεστόμιζε τις χειρότερες ύβρεις. Στο πρόσωπο του Γιώργου Κωνσταντίνου βλέπω τον λαό, ο οποίος τρελαίνεται βλέποντας να συμβαίνουν αυτά στα μάτια του και μία αυθόρμητη αναφώνηση « Ξύπνα Βασίλη – Ξύπνα λαέ».

Βέβαια αφού μιλάμε για πολιτικές κωμωδίες δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στο «Υπάρχει και φιλότιμο» του 1965 σε σενάριο του Αλέκου Σακελλάριου με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Ωστόσο αυτή η ταινία δεν μπορεί να συσχετιστεί με την σημερινή πραγματικότητα καθώς ο Κωνσταντάρας ως υπουργός Μαυρογυαλούρος είχε το φιλότιμο να παραιτηθεί σε αντίθεση με τους σημερινούς καρεκλολάγνους που απειλούν ότι θα παραιτηθούν, αλλά παραβλέπουν τις κόκκινες γραμμές τους χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας.