Τα τελευταία χρόνια διαρκώς ακούμε για ένα σύστημα υγείας που βάζει τον άνθρωπο και τον ασθενή στο επίκεντρο. Μιλάμε για εξατομικευμένη ιατρική και θεραπείες σχεδιασμένες προσωπικά για τον ασθενή. Εναποθέτουμε τη ζωή μας και την υγεία μας στην επιστήμη και τους γιατρούς. Όμως, η δική μας ευθύνη που βρίσκεται; Πώς συμμετέχουμε στην διατήρηση της υγείας μας και στην θεραπεία μας όταν αυτό είναι απαραίτητο.

Αυτή η ευθύνη δεν έχει να κάνει με το να ψάχνουμε στο google για συμπτώματα και πιθανές θεραπείες, αλλά στο να ενημερωνόμαστε και να δρούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την υγεία μας.

Και είτε επιλέγετε να το πιστέψετε ή όχι, το γεγονός είναι ότι ο δρόμος για την εξατομικευμένη ιατρική και τα ανθρωποκεντρικά συστήματα υγείας, περνάει πρώτα από εμάς και μετά από την επιστήμη.

Είναι ο ρόλος του ιατρού να κάνει τη διάγνωση και να συνταγογραφήσει το καταλληλότερο φαρμακευτικό σχήμα για την αντιμετώπιση μιας ασθένειας. Αλλά και να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες που θα βοηθήσουν στην ανάρρωση και την καλύτερη ποιότητα ζωής ενός ατόμου που νοσεί είτε προσωρινά είτε χρόνια.

Ωστόσο, ποτέ δεν μιλάμε για την ευθύνη του ασθενούς:

  • να συμμορφώνεται με τις οδηγίες του γιατρού,
  • να μιλάει ανοιχτά για τις απορίες και τις δυσκολίες του,
  • να δηλώνει με θάρρος ποιες είναι οι ιδιαιτερότητες της καθημερινότητας, της ζωής και των συνηθειών του,

ώστε όλα αυτά να συμπεριληφθούν στη θεραπευτική αγωγή.

Επιπλέον, είναι κομμάτι της ευθύνης μας να αναφέρουμε κάθε φάρμακο που μπορεί να παίρνουμε, καθώς και τις ανεπιθύμητες δράσεις τους όταν αυτές συμβαίνουν. Αν σκεφτούμε πόσο μεγάλος είναι ο αριθμός ασθενών που πεθαίνουν λόγω λανθασμένης αλληλεπίδρασης φαρμάκων στο Ηνωμένο Βασίλειο, που έχουν δομές παρακολούθησης της λήψης φαρμάκων, μπορούμε να διανοηθούμε πόσοι θάνατοι συμβαίνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα;

Είναι καιρός να αναλάβουμε κι εμείς τις ευθύνες μας. Να πάρουμε στα σοβαρά τη διατήρηση της υγείας μας και να μετέχουμε πραγματικά στη θεραπεία μας – όχι ως google γιατροί, αλλά ως πραγματικά ενημερωμένοι ασθενείς.

Και για να μην ισοπεδώνουμε τα πάντα, και στην Ελλάδα υπάρχουν κάποια εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιούμε ως πρώτη φάση. Μέχρι κάτι πιο σύγχρονο και εξελιγμένο να εμφανιστεί.  Είναι αρκετά απλά στην χρήση τους και θα μας φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα ως πρώτη επαφή του τι σημαίνει έχω την επίβλεψη της υγείας μου.

Το ένα εργαλείο είναι ο ασφαλιστικός μας φάκελός στον ΕΟΠΠΥ.

Μέσω της πλατφόρμας του ΕΟΠΠΥ  www.eopyy.gr μπορείτε να δείτε τι εξετάσεις έχετε κάνει, τι φάρμακα σας έχουν συνταγογραφήσει και βάσει ποιων διαγνώσεων, για τα τελευταία 4 χρόνια. Κάνετε την εγγραφή σας, κρατάτε τον αριθμό της αίτησής σας και ζητάτε ενεργοποίηση από τον ιατρό σας,  χρησιμοποιώντας τον αριθμό της αίτησης στην επόμενη επίσκεψή σας. Προσοχή: δεν περιλαμβάνονται αποτελέσματα εξετάσεων παρά μόνο ό,τι έχει χρεωθεί στο όνομα σας, από φάρμακα, εξετάσεις και ιατρικές πράξεις!

Φυσικά στο σύστημα δεν υπάρχει οτιδήποτε έχετε πάρει από μόνοι σας.

Ιδέα: Αν συνηθίζετε να παίρνετε φάρμακα εκτός συνταγογράφησης ή παραφαρμακευτικά σκευάσματα, καλό θα είναι να κρατάτε ένα ημερολόγιο για αυτά και να ενημερώσετε τον γιατρό σας και να φτιάξετε ένα υποτυπώδη φάκελο. Τουλάχιστον, μέχρι οι δομές υγείας να είναι πλήρεις σε σχέση με τα λογισμικά συστήματα που χρησιμοποιούν για αυτόν τον σκοπό.

Μια δεύτερη σημαντική εφαρμογή είναι η κίτρινη κάρτα του ΕΟΦ στο σύνδεσμο που ακολουθεί: https://www.eof.gr/web/guest/yellowgeneral

Εκεί μπορείτε να δηλώσετε ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκαλέσει κάποιο φάρμακο που καταναλώσατε. Και κάποιος  μπορεί να πει ότι γνωρίζουμε ήδη ότι παίρνοντας κάποιο φάρμακο υπάρχουν κάποιες παρενέργειες. Όμως, πέραν της καταγραφής, δηλώνοντάς τες παίρνουμε πραγματικά στατιστικά δεδομένα, σε πραγματικό πληθυσμό, και πιθανόν και δεδομένα που έχουν να κάνουν με τη συννοσηρότητα και αλληλεπίδραση των φαρμάκων. Και φυσικά, αυτό οδηγεί σε καλύτερη γνώση και παραμετροποίηση της λήψης φαρμάκων μελλοντικά  και τελικά σε καλύτερη και με λιγότερες παρενέργειες θεραπεία. Άλλο ένα πράγμα που είναι στο χέρι του καταναλωτή/ασθενή.

Τελευταίο, αλλά πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι η σχέση μας  με το γιατρό μας. Κι επειδή γνωρίζουμε ότι δεν έχουμε ένα τέλειο σύστημα υγείας, πρέπει και οι ίδιοι να πάρουμε κομμάτι της ευθύνης για αυτήν την σχέση. Μιλήστε με το γιατρό σας, αλλά κάντε το οργανωμένα. Σημειώστε από πριν τι θέλετε να ρωτήσετε, τι σας απασχολεί και κερδίστε και οι δυο σε χρόνο και αποτελέσματα.

Απλά πράγματα, που ο καθένας από εμάς μπορεί να κάνει, δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να ασκηθεί η πίεση που χρειάζεται, ώστε τόσο η επιστήμη όσο και η κοινωνία να συμβαδίσουν προς ένα καλύτερο σύστημα υγείας που έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Η ευθύνη για την εξέλιξή του βρίσκεται στον καθένα από εμάς.