Η άλλη πλευρά της ΕΛ.ΑΣ – Ο άνθρωπος κάτω από το κράνος

Δεν είναι λίγα όσα ακούγονται για την ελληνική αστυνομία και ειδικότερα για τους άνδρες που εργάζονται στην Υποδιεύθυνση Αποκατάσταση Τάξης. Όμως πίσω από το κράνος και την ασπίδα κρύβονται άνθρωποι. Έλληνες πολίτες. Έλληνες οικογενειάρχες και νέα παιδιά. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση πραγματοποίησα με έναν άνδρα των ΜΑΤ.

Κέλλυ: Καλησπέρα! Καταρχάς να σας ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία και μαχητικότητα!

Ματατζής: Kαλησπέρα! Κέλλυ, θα προτιμούσα να μιλάμε στον ενικό. Άλλωστε, ο σεβασμός δεν φαίνεται από τον πληθυντικό αριθμό. Σου εύχομαι δημιουργική χρονιά με υγεία!

Κ: Ποια είναι η ηλικία σου;

Μ: Είμαι 33 χρονών.

Κ: Σε ποια ηλικία συνειδητοποίησες ότι σου άρεσε το επάγγελμα του αστυνομικού και ποιος ήταν ο λόγος;

Μ: Από πολύ μικρός θυμάμαι που έλεγα την κλασσική φράση των παιδιών, πως όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω αστυνομικός. Ο λόγος ήταν πως πάντοτε θυμάμαι τον εαυτό μου να βοηθάω με τον τρόπο μου, τους γονείς μου, την αδερφή μου, τους φίλους μου. Το θέμα της προσφοράς είναι πολύ σημαντικό για εμένα!

K: Πιστεύεις στο Θεό;

Μ: Από μικρός! Σε αυτό συνέβαλλε η οικογένεια μου. Είμαι θρησκευόμενος αλλά όχι θρησκόληπτος. Όταν μπήκα στο σώμα η πίστη μου έγινε μεγαλύτερη. Οι καθημερινοί κίνδυνοι είναι αρκετοί και φορώντας τον σταυρό μου όσο περίεργο και αν ακουστεί αισθάνομαι κατά κάποιον τρόπο πιο “ασφαλής”.

Κ: Εκτός από το Τμήμα Δοκίμων Αστυφυλάκων κατέχεις κάποιον άλλον τίτλο σπουδών;

Μ: Όχι, δυστυχώς δεν είχα το χρόνο για να σπουδάσω κάτι άλλο. Βλέπεις το επάγγελμα μας δεν σε βοηθά να κάνεις κάτι άλλο παράλληλα. Δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος γι’ αυτό, πόσο μάλλον εκεί που υπηρετώ εγώ. Έχουμε επιβαρυνθεί με πολλές περισσότερες υποχρεώσεις από ότι ορίζει ο νόμος οπότε δεν μένει πολύς χρόνος για προσωπική ζωή, πόσο μάλλον για έξτρα ακαδημαϊκές σπουδές.

Κ: Όμως υπάρχουν αστυφύλακες συνάδελφοί σου, οι οποίοι φοιτούν σε κάποιο πανεπιστημιακό ή τεχνολογικό ίδρυμα. Φοιτητικές άδειες τους δίνει η υπηρεσία;

Μ: Γενικά είναι ελάχιστοι οι συνάδελφοι άλλων υπηρεσιών που φοιτούν και όσο αφορά τους συναδέλφους της ΥΑΤ είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Άδεια βεβαίως και θα λάβουν αλλά δε θα είναι και η συμπάθεια της διοίκησης.

Κ: Η οικονομική κρίση κατά πόσο έχει επηρεάσει το σώμα της ΕΛ.ΑΣ;

Μ: Πάρα πολύ. Ειδικότερα τα τελευταία χρόνια κυρίως στον εξοπλισμό. Να φανταστείς για να μη μείνουμε εκτεθειμένοι εγώ και οι συνάδελφοι μου έχουμε βάλει αρκετά χρήματα από την τσέπη μας για να πάρουμε αρκετά εφόδια. Έπρεπε να ανταποκριθούμε τόσο στις ανάγκες της υπηρεσίας όσο και της ασφάλειά μας.

Κ: Πόσες ώρες εργάζεσαι καθημερινά;

Μ: Υποτίθεται ότι η υπηρεσία μου είναι 8ωρη. Αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που έχω εργαστεί και 16ωρα ή και περισσότερες ώρες αν υπολογίσεις και τα ταξίδια.

K: Υπηρετείς στην Υ.Α.Τ από όταν μπήκες στο σώμα. Ποιος είναι ο λόγος που επέλεξες την συγκεκριμένη υπηρεσία και αν μπορούσες θα την άλλαζες;

Μ: Ναι με την έξοδο από τη σχολή, έκανα είσοδο στα ΜΑΤ. Μ’ άρεσε αυτή η στρατιωτική δομή και πειθαρχεία που διαθέτει η συγκεκριμένη υπηρεσία και όχι δεν θα ήθελα να αλλάξω. Εκτός ότι ο μισθός είναι καλύτερος, έχω δεθεί με την ομάδα μου. Εμείς οι άνδρες των ΜΑΤ με τόσα που έχουμε δει πλέον λειτουργούμε σαν οικογένεια και δε θα εγκατέλειπα τα αδέλφια μου.

Κ: Το καταστατικό της αστυνομίας αναφέρει πως εσείς θα επεμβαίνετε μονάχα σε περιπτώσεις αποκατάστασης της τάξης. Τηρείται;

M: Το καταστατικό καλά τα λέει αλλά στη πράξη δε τηρείται. Καλούν μία διμοιρία για οποιοδήποτε πρόβλημα ξεφυτρώσει. Αυτό συμβαίνει για λόγους εξοικονόμησης προσωπικού.

Κ: Επεμβαίνετε μονάχα κατόπιν εντολής ή μπορείτε να δράσετε και ανεξάρτητα;

Μ: Λειτουργούμε αυτεπαγγέλτως με κινήσεις τακτικής, ενημερώνοντας άμεσα το κέντρο επιχειρήσεων το οποίο όμως μπορεί εκείνη τη στιγμή να μας ζητήσει κάποιο άλλο υπηρεσιακό σχέδιο από αυτό που εμείς θεωρούμε πως είναι το σωστό.

Κ: Πόση επικινδυνότητα κρύβει το επάγγελμά σου;

Μ: Πολύ. Ειδικότερα μετά τα επεισόδια της Κερατέας τα πράγματα έχουν αγριέψει πολύ.

Κ: Mιας και ανέφερες εκείνα τα επεισόδια, θέλω να μου δώσεις μια εικόνα για όσα θυμάσαι από τότε.

Μ: Αυτό που θυμάμαι από το 2011 ήταν πως είχαμε να αντιμετωπίσουμε κόσμο σε τεράστιο πλήθος. Θυμάμαι πως τότε η Κερατέα ήταν ένα καζάνι που έβραζε. Ο χαμός γινόταν ολημερίς και ολονυχτίς αλλά το πράγμα δυσκόλευε το βράδυ που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο μέσα στα χωράφια. Τις πρώτες μέρες τα δακρυγόνα που είχαμε δεν μπορούσαν να τους κάνουν καλά. Ανάμεσά τους ήταν ένα σωρό ανάρχια. Οι εικόνες που έχω είναι πως υπήρχαν αρκετές διμοιρίες με εξαίρετους συνάδελφους που κατάφεραν να ανταπεξέλθουν άριστα στα γεγονότα, μπλόκα, μολότοφ και φθορές σε ιδιωτικές περιουσίες ακινήτων και οχημάτων.

Κ:Θεωρείς πως η πολιτεία σας προετοιμάζει κατάλληλα για να ανταπεξέλθετε στον εκάστοτε κίνδυνο;

Μ: Κατηγορηματικά όχι. Μαθαίνουμε να προστατεύουμε τους εαυτούς μας, των συναδέλφων και των πολιτών κατά τη διάρκεια των επεισοδίων. Το έγκλημα διαρκώς εξελίσσεται αλλά εμείς παραμένουμε στις ίδιες τεχνικές.

Κ: Έχεις τραυματιστεί ποτέ σε διάρκεια εντάσεων και επεισοδίων;

Μ: Ναι έχω τραυματιστεί. Έχει τύχει να πάρει φωτιά η στολή και τα παπούτσια και να με σβήσει ο συνάδελφος που κρατά τον πυροσβεστήρα. Ευτυχώς δεν μου έχει συμβεί κάτι πολύ σοβαρό.

Κ: Βρισκόμαστε αισίως στο 2019. Μιλάμε για αύξηση ή μείωση της εγκληματικότητας;

M: Φυσικά για αύξηση! Ειδικά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία ανοχή από τους πολιτικούς στις εγκληματικές οργανώσεις – συλλογικότητες ή όπως αλλιώς θέλουν να αυτοαποκαλούνται.

Κ: Μίλησε μου, για τις νυχτερινές υπηρεσίες στο κέντρο της Αθήνας. Για εκείνα τα βράδια  σκοπιάς στα Εξάρχεια, στη Τοσίτσα και στην Πατησίων.

Μ: Εμείς σε κάθε νυχτερινή βάρδια είμαστε σε ετοιμότητα. Κάποτε τα ανάρχια συνήθιζαν να διασκεδάζουν Παρασκευές και Σάββατα, πλέον όμως δεν είσαι σίγουρος πότε θα σου σκάσουν. Συγκεντρωνόμαστε ιεραρχικά σε επίπεδο διοίκησης και μεταφέρουμε τις εντολές των ανωτέρων με βάση τις επικρατούσες συνθήκες. Τώρα οι επιθέσεις γίνονται κυρίως από τους αντιεξουσιαστές, από αλλοδαπούς ή και από άτομα υπό την επήρεια ουσιών. Η “μάχη” των επεισοδίων ξεκινά συνήθως με μπουκάλια και πέτρες και στη συνέχεια γίνεται ρίψη μολότοφ. Το χειρότερο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι οι ναυτικές φωτοβολίδες με πιστόλι σε ευθεία βολή διότι κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να αφαιρέσουν ακόμη και ζωή. Εμείς απαντούμε δεν πτοούμαστε. Είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι και συντονισμένοι να δράσουμε.

Κ: Ποια είναι η γνώμη σου για τους αναρχικούς;

Μ: Είναι άτομα περιθωριακά. Συγχυσμένα ιδεολογικά. Πολλές φορές από κακομαθημένα παιδιά μπορούν να γίνουν σκληροί εγκληματίες. Οι περισσότεροι συνήθως εξυπηρετούν μικροκομματικά συμφέροντα και στρέφονται πάντοτε κατά των συμφερόντων των πολιτών.

Κ: Θέλω να μου περιγράψεις τη στιγμή που στα χρόνια υπηρεσίας σου αισθάνθηκες φόβο.

Μ: Χμ, θα κάνουμε μια αναδρομή στο 2012 όταν ξεκίνησαν τα επεισόδια των μνημονίων. Τότε που οι αγανακτισμένοι είχαν βγει στους δρόμους. Ενώ είχε ξεκινήσει από πολίτες ειρηνικά αργότερα όλο και περισσότερος κόσμος συσπειρώθηκε ο οποίος καθοδηγούταν από κομματικές οργανώσεις. Τότε καθημερινά γινόντουσαν επικά επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας. Δεν φοβήθηκα τόσο για μένα όσο για τον συνάδελφο που έχω δίπλα μου. Έτσι λειτουργούμε εμείς. Οι δεσμοί δεν είναι απλά μιας ομάδας αλλά δεσμοί αδελφών.

Κ: Τι είναι αυτό που έχεις προσφέρει και σε κάνει να αισθάνεσαι υπερήφανος;

Μ: Στα τόσα χρόνια υπηρεσίας μου είναι αρκετές οι φορές που ένιωσα αυτό το συναίσθημα καθώς δεν είναι λίγες εκείνες που γλίτωσα τη σωματική ακεραιότητα κάποιου πολίτη σε κρίσιμες στιγμές επεισοδίων. Αλλά αυτό που θα διηγούμαι, πρώτα ο Θεός στα παιδιά μου είναι πως παρ όλες τις αντίξοες συνθήκες όλες οι διμοιρίες ανταπεξέλθηκαν άρτια και υπεύθυνα στο ζήτημα του Μακεδονικού. Όλοι γνωρίζουμε πόσο ρευστά ήταν τα πράγματα τότε. Δεν κάναμε ρίψη χημικών και αποτρέψαμε τους αναρχικούς να μπουν και να διαλύσουν τον υπέροχο αγώνα διαμαρτυρίας του ενός εκατομμυρίου Ελλήνων.

Κ: Δυστυχώς, υπάρχει μια μερίδα ατόμων που σας αποκαλούν “μπάτσους”. Πως το διαχειρίζεσαι;

Μ: Το έχω συνηθίσει πλέον και το αντιμετωπίζω με χιούμορ. Μπάτσος ουσιαστικά είναι το συνώνυμο της αυθαιρεσίας και της βίας της κρατικής εξουσίας. Η υπηρεσία μου είναι απαραίτητη για να σταθεί όρθια η Δημοκρατία στις πιο δύσκολες περιόδους.

Κ: Είπαμε πως πίσω από το κράνος κρύβεται ένας άνθρωπος. Εκτός λοιπόν τα καθήκοντα του Ματατζή, πως απολαμβάνεις τον ελεύθερο σου χρόνο;

Μ: Αγαπώ τα ταξίδια και τη γυμναστική. Απολαμβάνω τις εκδρομές είτε με το αυτοκίνητο είτε με τη μηχανή μου. Επειδή ο χρόνος για ξεκούραση είναι περιορισμένος επιλέγω μικρές και ήρεμες αποδράσεις από την Αθήνα.

Κ: Aν σου δινόταν η ευκαιρία να γίνεις για μια μέρα Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, τι είναι εκείνο που θα άλλαζες;

Μ: Θα καταργούσα το άβατο που υπάρχει στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Κ: Αν πήγαινες και πάλι σχολείο, θα γινόσουν αστυνομικός;

M: Προφανώς! Πιστεύω πως είναι η καλύτερη επιλογή που έκανα ποτέ στη ζωή μου.

Κ: Σε ευχαριστώ ειλικρινά για το χρόνο σου και για συνέντευξη που μου παραχώρησες!

Μ: Και εγώ σε ευχαριστώ όπως και αρκετοί συνάδελφοι φαντάζομαι που με το βήμα που μας δίνεις μπορούμε να εκφραστούμε αναδεικνύοντας την υπηρεσία της ΥΑΤ όπως εμείς οι ίδιοι τη βιώνουμε καθημερινά. Καλή τύχη σε ότι κάνεις!