Σε αυτήν την προεκλογική περίοδο η αλήθεια είναι πως έχουμε λίγο βαρεθεί. Δεν ανάβουν τα αίματα, δεν έχουμε κόντρες και κακά τα ψέμματα, όσο κι αν σας λέμε εμείς οι δημοσιογράφοι αλλά και οι πολιτικοί από την πλευρά τους ότι δεν χρειάζονται κόντρες πια στην πολιτική αλλά συζήτηση, όσο κι αν συμφωνείτε με αυτό, ε τη θέλετε την κόντρα σας δεν μπορείτε. Το γνωρίζω.

Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια της Κεντροδεξιάς παράταξης να κρατήσει πολύ υψηλά το επίπεδο του προεκλογικού αγώνα χωρίς συγκρούσεις και ρήξεις αλλά με ουσιώδεις ομιλίες και παρουσίαση προγράμματος.

Σε αυτήν λοιπόν την προεκλογική περίοδο έχουμε τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς μα κανείς τους δεν βρίσκει το παραμικρό λάθος στα 4 και πλέον χρόνια διακυβέρνησής τους. Αντιθέτως, υποστηρίζουν πως ο «άσσος στο μανίκι τους» είναι η οικονομία.

Πώς το στηρίζουν αυτό όμως; Ποιο είναι το βασικό τους επιχείρημα;

Δεν μπορούν φυσικά να επικαλεστούν μείωση φόρων. Τίναξαν τους φόρους στα ύψη. Οπότε πλέον κινούνται στο θέμα της ανεργίας. «Την παραλάβαμε» λένα, «στο 30% και τη ρίξαμε στο 14%».

Προσέξτε τα μεγέθη. 30% και 14%. Αυτή η χαοτική απόσταση των 16 ποσοστιαίων μονάδων, αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ, μοναδική καινοτομία, έκρηξη επενδύσεων και έναν μοναδικό οικονομικό εγκέφαλο που ποτέ μέχρι σήμερα στον κόσμο δεν έχει βρεθεί.

Εφόσον τα στοιχεία είναι αληθή, τότε ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να πάει για Νόμπελ Οικονομίας και όχι για Νόμπελ Ειρήνης. Και πιστέψτε με, αν ίσχυαν όντως τα νούμερα και τα στοιχεία, θα είχε ήδη πάρει το Νόμπελ Οικονομίας ο Πρωθυπουργός.

Ας σταματήσουν λοιπόν να αυτοεξεφτελίζονται με αυτά τα νούμερα «μαμούθ» και ας αναλογιστούν επιτέλους πόσο κακό έχουν κάνει σε αυτή τη χώρα, και πόσο άρρωστο παιγνίδι έχουν παίξει με τον ελληνικό λαό, που βλέπει τα παιδιά του να αποχωρούν από αυτή τη χώρα το ένα πίσω από το άλλο.

Προσέχετε λοιπόν στα αυτάκια σας. Φιλτράρετε τις ατάκες των «λαοπρόβλητων» γιατί μας έχουν κουφάνει…