Φαίνεται τόσο περίεργο σε έναν αριστερό το γεγονός ότι πλέον οι λαθρέμποροι, οι έμποροι ναρκωτικών, οι λαθρομετανάστες και οι μπαχαλάκηδες δεν έχουν θέση και προστασία μέσα στα Πανεπιστήμια.

Είναι αστείο το ότι έπρεπε να περάσουν 45 μεταπολιτευτικά χρόνια για να μπορέσει επιτέλους η Ελληνική Αστυνομία να μπει σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο και να επιβάλει, όπως ακριβώς μπορεί να την επιβάλει σε οποιοδήποτε άλλο δημόσιο κτίριο.

Η ελευθερία αυτή στην Ελληνική Αστυνομία, θέτει όλες τις βάσεις προκειμένου να μπορεί πραγματικά να γίνει αυτή η ελεύθερη διακίνηση ιδεών στα Ελληνικά Πανεπιστήμια.

Από σήμερα λοιπόν, μπορεί και ένας δεξιός πλέον καθηγητής ή επισκέπτης/φιλοξενούμενος Πανεπιστημίου να διδάξει τους φοιτητές, χωρίς να τον προπυλακίσουν ή να τον χτίσουν, ή να τον σπάσουν στο ξύλο. Θα μπορεί πλέον και ένας ιερέας – επιστήμων, έχω ήδη αρκετούς στο μυαλό μου, να επισκεφθεί την Πάντειο π.χ. και να μιλήσει στο αμφιθέατρο. Κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να συμβεί στο παρελθόν χωρίς να θρηνήσουμε θύματα.

Είναι απορίας άξιον όμως, το γιατί ακόμα και τώρα κάποιοι αντιτίθενται σε αυτό. Και όταν λέω κάποιοι, το προσδιορίζω, στους Συριζαίους.

Γιατί σήμερα, γιατί τώρα ακόμα αντιτίθενται;

Το σχέδιο είναι οργανωμένο. Όσο ήταν στην κυβέρνηση, θυμόμαστε όλοι πολύ καλά πως η Ελληνική Αστυνομία, δεν είχε δικαίωμα όχι απλώς να εισέλθει στο Πανεπιστήμιο, κάτι που έτσι κι αλλιώς δεν επιτρεπόταν βάσει του ασύλου, αλλά ούτε καν να αγγίξει κάποιον εκ των αναρχομπάχαλων που κατέστρεφαν περιουσίες στο διάβα τους οπουδήποτε στην Αθήνα.

Γιατί;

Γιατί την ημέρα που θα ξαναβρίσκονταν στην Αντιπολίτευση, ήθελαν να ξαναγίνουν «ένα» με τους συντρόφους αναρχοάπλυτους μπαχαλάκηδες και να δημιουργήσουν ξανά τα ίδια προβλήματα.

Το ότι τόσο άμεσα η σημερινή κυβέρνηση προχώρησε στην άρση του Ασύλου, ήταν σίγουρα κάτι που δεν το ήθελε ο Τσίπρας σε καμία περίπτωση. Η νίκη του Μητσοτάκη έριξε τον Τσίπρα στα τάρταρα, και τώρα δεν υπάρχει το περιθώριο στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να κατέβει στους δρόμους. Δεν έχει ερείσματα, δεν «κάνει γκελ» πλέον, δεν υπάρχει προς το παρόν κυβερνητική φθορά για τη ΝΔ, και όλο αυτό το σκηνικό μαζί, αναγκάζει τον Τσίπρα να «καταπιεί αμάσητο» ό,τι πέρασε μέχρι στιγμής στον ένα μήνα διακυβέρνησης της ΝΔ.

Η πλήρης αναμπουμπούλα στο κράτος που επιθυμούν τόσο οι Αριστεροί, η οποία θα τους επιτρέψει να ξαναπάρουν την εξουσία, φαίνεται πως αυτή τη στιγμή απομακρύνεται από τον ορίζοντα. Κι αυτό είναι που τους αρρωσταίνει περισσότερο. Οι βάσεις για την ανατροπή της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς μπήκαν για τα καλά. Το παραδέχτηκε άλλωστε σε μια αποστροφή του λόγου του και ο ίδιος ο Τσίπρας εχθές στη Βουλή. Κι όταν πραγματικά αυτό λάβει σάρκα και οστά, τότε πράγματι η χώρα θα ανασάνει και θα ξανανέβει στο βάθρο που της αξίζει.

Θέλει πολλή δουλειά ακόμη. Σίγουρα όμως πλέον, είμαστε στο σωστό δρόμο…